Opvoedingsvragen

Hij doet te stoer en wild

Onze zoon van bijna 8 jaar heeft het volgens ons moeilijk met het omgaan van emoties. We weten niet zo goed hoe we met hem om moeten gaan als er een vriendje komt spelen of we met vrienden met kinderen op stap gaan. We bereiden hem wel altijd voor door te vertellen wie er komt of waar we naartoe gaan. Bij die andere kinderen is hij dan zo super enthousiast dat hij dan in een soort “bubbel” terecht komt. Hij is door ons niet meer aanspreekbaar en gedraagt zich dan heel stoer en wild.

We merken dat het andere kind dit ook niet als prettig ervaart en wij hebben geen vat op hem. Ook als er volgens hem vals gespeeld reageert hij heel erg heftig en emotioneel. Terwijl hij op andere momenten dit veel minder doet, hij is dan net een hele gevoelige jongen. Naderhand praten we er met hem over maar hij geeft aan dat hij ook niet weet waarom hij zich dan zo anders gedraagt.

Soms zijn er te veel indrukken

Je schrijft vooral over sociale situaties waarin je zoon zich anders gedraagt, en wild en onaanspreekbaar wordt. Het is de vraag of dit komt doordat hij te veel prikkels krijgt op zo’n moment. Als hij niet goed tegen veel prikkels kan zul je dit waarschijnlijk ook op andere momenten merken, bijvoorbeeld als er veel geluiden zijn of er in huis of op school veel tegelijkertijd moet gebeuren. Of als hij in een drukke omgeving is, ook al is dat alleen met jou. In dat geval is het goed om te zorgen voor zoveel mogelijk rust en duidelijke regels en grenzen, zodat hij niet teveel wordt afgeleid door alles om hem heen.

Nieuwe situaties zijn eng

Uit wat je schrijft kan echter ook blijken dat je zoon vooral moeite heeft met situaties die hem uit zijn ‘comfortzone’ halen. Het kan zijn dat zijn gedrag dan te maken heeft met onzekerheid omdat hij zich geen houding weet te geven in een andere situatie of in een groep met andere kinderen. Je schrijft dat hij op andere momenten rustiger is en soms juist heel gevoelig lijkt, terwijl hij in gezelschap zo’n stoere drukken jongen wordt die zelfs over de grenzen van anderen heen lijkt te gaan.

Soms lijkt een kind veel te weerbaar

Zulk gedrag ontstaat soms bij kinderen die niet weerbaar genoeg zijn. Ze lijken in zo’n omgeving juist veel té weerbaar door hun drukke en wilde gedrag, maar dat is eigenlijk een vorm van overcompenseren. Juist omdat een kind zich dan niet zo heel erg veilig en zeker voelt gaat hij zichzelf overschreeuwen. Een kind dat té weerbaar is draaft in feite door als hij bij andere kinderen is. Hij wil de leider zijn ook al vinden anderen van niet. Hij wil bepalen wat er gespeeld wordt en wordt overheersend, druk, snel boos en verstoort de rust van andere kinderen.

Een heel klein hartje

Het lijkt erop dat je kind niet onzeker is, maar onder die bravoure zit een heel klein hartje. Het is belangrijk om daar aandacht voor te hebben. Juist ook omdat je zegt dat hij thuis vaak heel gevoelig is. Je schrijft dat je zoon vaak achteraf niet weet te vertellen waarom hij zich zo gedroeg. Dat is begrijpelijk.  Kinderen weten heel vaak niet waarom ze zich op een bepaalde manier gedragen. Een zevenjarige is nog te klein om zichzelf te snappen en als het ware van een afstandje naar zijn gedrag te kijken.

Boos zijn mag wel, maar er zijn grenzen

Dus vraag hem niet waarom hij zich zo heftig of emotioneel gedroeg, maar vertel hem zelf wat er gebeurde en welke emotie meespeelde. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ‘Ik zag dat je het heel moeilijk vond dat je vriendje voor zijn beurt ging he? Daar mag je ook boos over zijn’. Daarmee ondersteun je zijn gevoel. Tegelijkertijd kun je aangeven dat er wel grenzen zijn. Bijvoorbeeld: ‘Je mag wel boos zijn, maar niet zo hard schreeuwen tegen de andere kinderen’. Je kunt hem dan aangeven wat hij wel had mogen doen. Misschien had hij even weg kunnen lopen en buiten even hard schreeuwen of stampen.

Vertel hem ook wat wel goed ging

Dat kan erg opluchten en de situatie ook weer tot rust brengen. Geef hem ook aan welk gedrag je wel goed vond van hem. Van positieve kritiek groeit een kind innerlijk, waardoor hij zich zeker gaat voelen. Je kunt ook zeggen dat je zag dat hij iets moeilijk vond, maar het toch deed. En dat dit heel knap is: ‘Jij wilde eigenlijk liever het eerst aan de beurt zijn he? Maar je hebt toch gewacht, en dat vind ik heel goed van je’.