Opvoedingsvragen

Hoe leg ik mijn zoon nu uit dat hij níet met groepen vriendjes buiten mag spelen? (10 april 20)

De laatste tijd zie ik steeds meer groepen jongeren bij elkaar zijn. Natuurlijk mag dat niet en ik begrijp dat de politie ook ingrijpt. Maar mijn zoon van elf ziet het ook en is boos dat hij van mij niet met zijn vrienden buiten mag zijn. Nu ben ik een rotmoeder! Ik heb daar moeite mee.

Ten eerste: heel goed dat je hem tegenhoudt. Want het is en blijft voorlopig echt niet de bedoeling om met groepen jongens bij elkaar te zijn. Een virusje hoeft maar over te springen en ze worden allemaal ziek, plus hun omgeving ook nog eens. Maar leg dat maar eens aan zo’n groep jongeren uit. Het lastige met pubers is dat ze de grenzen willen opzoeken. Ze willen groot zijn en hun eigen regels bepalen. Je kunt voor hen de deur wel op slot doen, maar ze vinden wel een weg om naar buiten te gaan, en hun eigen dingen te doen. Al moeten ze bij wijze van spreken uit het raam klimmen.

Groepen jongeren brengen zichzelf en anderen in gevaar.

Het besef dat het gevaarlijk is om in groepen bij elkaar te zijn speelt bij deze pubers nog te weinig een rol.  Dat komt doordat pubers in een ontwikkelingsfase zitten waarin de druk van de groep groot is. Als de anderen samen komen, dan móet ik er ook bij zijn. Ze willen graag indruk maken op anderen, laten zien wat ze kunnen en durven. En aan de andere kant kunnen ze nog onvoldoende overzien wat de gevolgen van hun gedrag zijn. Ze zitten ín het moment, en kijken dan te weinig naar de toekomst. Achteraf, als de politie heeft ingegrepen bijvoorbeeld, kan het inzicht komen en kan een puber spijt krijgen van zijn acties. Maar ja… dan kan het al te laat zijn.

Je zoon zit in de prepuberteit.

Kun je dat uitleggen aan jouw zoon: je kan het proberen. Maar de kans is heel groot dat hij hier absoluut niet open voor staat. Hij ziet de jongeren misschien wel als zijn grote voorbeeld. Hij wil net zo zijn als zij, en dus ook buiten zijn. Kinderen in de leeftijd van je zoon zitten in de prepuberteit en kunnen soms behoorlijk woedend op hun ouders worden als ze iets niet mogen. Ze hebben enerzijds te kampen met gevoelens die ze nog niet goed snappen van zichzelf. Het boze gevoel over alles wat je zou willen maar nog niet mag hoort daarbij. Ze willen groot zijn en tegelijkertijd voelen ze zich soms nog klein.

Hij heeft het gevoel tussen tafellaken en servet in te zitten.

Dat je zoon je een rotmoeder noemt, en jou de schuld geeft van al zijn frustraties rond Corona is dus begrijpelijk gezien zijn leeftijd. En nu met Corona hebben jullie het samen dubbel moeilijk. Normaal gesproken zou je als moeder zeggen: ‘Nou ga maar even buiten voetballen’. Of je kind zou zelf al met zijn boze hoofd naar buiten rennen om met zijn vrienden te gaan spelen. Dat kan nu niet. Dus kropt de boosheid zich extra op. Je zoon voelt zich kleingehouden en miskent. En dat is voor jullie hele gezin lastig.

Wat je kunt doen is op een rustig moment met hem de situatie bespreken.

Als hij kwaad is kun je geen gesprek voeren, want dan is alles wat jij zegt stom en gemeen. Vraag op een rustig moment wat hem het meeste dwars zit. Soms zit er iets heel anders achter de boosheid dan je zou verwachten. De prepuberteit gaat gepaard met een behoefte van een kind aan meer zelfstandigheid. Hij wil meer zélf mogen bepalen en niet als een klein kind behandeld worden. Je kunt aangeven dat jij het ook heel erg vindt dat jullie niet naar buiten kunnen en dat je boos bent op de jongeren die dat stiekem wel doen. Die maken veel stuk voor iedereen.

Sommige regels kun je wel verruimen.

Tegelijkertijd kun je zeggen: ‘Je kunt niet naar buiten met vrienden, maar misschien kunnen we in huis de regels wat veranderen’. Soms geeft een kind dan zelf aan waar de schoen wringt. Dat kan zijn dat hij later naar bed wil, dat hij zelf wil kiezen wanneer hij zijn huiswerk gaat doen, of dat hij een slot wil op zijn slaapkamer zodat niet iedereen zomaar kan binnenkomen. Het kan ook zijn dat hij behoefte heeft aan meer zakgeld, of dat hij zijn slaapkamerinrichting kinderachtig vindt met dat kleuterdekbed. Als je met hem dit soort wensen bespreekt en de regels verruimt omdat hij groter is, zal hij ook meer open staan voor de regels die we helaas met zijn allen niet kunnen verruimen.