Opvoedingsvragen

Hoe pak ik dat aan met thuiswerken en kinderen over de vloer door het Coronavirus? (16 maart 20)

Omdat wij vanwege het Coronavirus thuis werken en onze twee kinderen ook niet naar school gaan vraag ik me af hoe ik dit praktisch het best geregeld krijg. Mijn kinderen willen aandacht, maar wij moeten ons concentreren of online overleggen. Hoe doen anderen dat?

Op dit moment worden er al veel ideeën gedeeld op twitter. Sommige ouders plakken een groot vel op hun kamerdeur waarop staat wanneer papa of mama wel gestoord mag worden en wanneer niet bijvoorbeeld omdat ze online aan het vergaderen zijn. Het is goed om daar met zijn allen afspraken over te maken, waar de kinderen over mee kunnen denken. Anders wordt het snel een strijd rond ‘jullie moeten stil zijn’ en ‘waarom? Omdat ik het zeg’.

Stel een huisvergadering om de situatie door Corona te bespreken

Wat heel goed kan werken is met het hele gezin rond de tafel te gaan zitten voor een officiële huisvergadering. Ook kleintjes kunnen daar al aan mee doen. Vraag een kind dat al kan schrijven om de notulen in een schrift of op een kladblok bij te houden. Zo wordt het officiële van de vergadering benadrukt. Neem dan ook de tijd om de notulist de gelegenheid te geven op te schrijven wat wordt afgesproken.

Om de beurt mag ieder gezinslid zeggen wat hij ervan vindt dat iedereen thuis is door het Coronavirus

Je kunt zorgen dat er niet door elkaar gepraat wordt door een praat-knuffel of praat-pollepel in te stellen. Wie dat voorwerp in handen heeft mag iets zeggen. Als iemand anders iets wil zeggen moet hij wachten tot hij het voorwerp heeft. Zo leren kinderen ook om elkaar uit te laten praten en hun eigen gedachten onder woorden te brengen.

Neem zelf niet te snel de leiding van het gesprek omdat jij het thuiswerken goed geregeld wil hebben

Een praatvoorwerp leert ouders ook om niet te snel of te veel de leiding te nemen, maar alle kinderen zelf iets naar voren te laten brengen. Ook een driejarige kan dat al. Soms zeggen peuters iets dat niets met de Coronacrisis te maken heeft maar gewoon in hun hoofd op komt. Maar dat doet er niet toe. Het gaat erom dat iedereen mag zeggen wat hij vindt.

De notulist leest voor wat de aandachtspunten zijn

Nadat de eerste ronde is geweest mag iedereen iets zeggen wat hij graag zou willen én iets wat hij niet zo leuk vindt. Daarna leest de notulist voor wat er allemaal is gezegd, en bespreek je met elkaar ieder punt dat is ingebracht. Je kijkt of het mogelijk is te regelen wat ieder zou willen. En hoe dat dan geregeld moet worden. De kinderen zullen misschien zeggen dat ze met vriendjes contact willen, of dat ze bepaalde films willen zien of samen een spel doen… Je weet niet waar ze mee komen.

En dan kijk je samen of en zo ja hoe je iets kunt regelen

Jij als ouder kan op jouw beurt aangeven dat jij af en toe in rust moeten kunnen werken. En laat de kinderen dan ook meedenken hoe dat voor jou geregeld kan worden. Op die manier voelt het hele gezin zich verantwoordelijk voor de nieuwe situatie.

Ze mogen ook zeggen wat ze vervelend vinden omdat jullie nu thuiswerken en zij niet naar school gaan

Het is ook belangrijk om aandacht te geven aan alles wat iedereen heeft ingebracht wat hij niet zo leuk vindt. En probeer daar dan ook iets aan te doen. Naar voetballen gaan is niet mogelijk, maar misschien kun je thuis voetballen? Er zijn nu grappige filmpjes online gezet van profsporters die met een wc-rol in huis aan het oefenen zijn met de ‘bal’ omhooghouden. Zoiets kun je met je kinderen ook gaan doen. Het kan ook zijn dat een kind iets aan het gedrag van papa of mama niet leuk vindt. Probeer dan niet in de verdediging te gaan maar vraag door: wat vind je naar? Hoe denk je dat het anders kan?

Soms komen kinderen zelf met een bijzondere oplossing waar jij niet aan denkt

Blijf die vergaderingen herhalen. Bijvoorbeeld om de paar dagen. Haal de notulen erbij, bespreek met elkaar wat goed gaat en wat niet. En of er nog nieuwe punten op de agenda moeten komen. Zo maak je de pdca-cyclus rond (plan-do-check-act), en leren kinderen dat er echt naar hun geluisterd wordt. En dat zorgt er weer voor dat zij zélf ook minder de neiging hebben om jouw regels te overtreden. Los daarvan: over een paar jaar vinden je kinderen het vast erg leuk om het ‘vergader boek’ nog eens door te lezen. Het geeft ze een terugblik op een heel aparte periode in hun leven.