Opvoedingsvragen

Iets te intiem

Mijn zoontje is vijf jaar. Hij ligt ’s nachts als mijn man weg is of ’s morgens vroeg wel eens bij mij in bed. Sinds kort lijkt hij het fijn te vinden om ‘tegen mij aan te rijden’. Ik geef telkens aan dat ik het niet prettig vind, maar hij doet het dan een dag later toch weer. Ik vraag mij af of het normaal gedrag is en wat ik eraan kan doen.

Het is een prettig gevoel

Kinderen van vijf jaar zijn bezig met het ontdekken van hun eigen lichaam en ze merken ook dat er prettige gevoelens ontstaan wanneer ze bepaalde lichaamsdelen aanraken of er langs wrijven. Jongens hebben dat en meisjes hebben dat net zo goed. Deze ontdekking staat nog helemaal los van een seksuele drang. Ze hebben gewoon gemerkt dat het gevoel prettig is. Omdat je zoontje zich bij jou in bed misschien heel fijn voelt, kan hij de neiging hebben om dat fijne gevoel nog prettiger te maken door tegen je aan te wrijven.

Hij moet nog leren wat kan en niet kan

Tot zover kan het allemaal heel onschuldig bedoeld zijn. Toch moet je het gedrag niet accepteren. Later zal hij seksualiteit namelijk wel aan de gevoelens gaan koppelen. En die gevoelens moeten niet gekoppeld zijn aan een moederfiguur. Daarbij komt dat hij moet leren dat er voor bepaalde handelingen ook bepaalde plaatsen zijn. En met je piemel wrijven doe je niet bij je ouders in bed en je doet het ook niet tegen je moeder aan. Je schrijft dat je hem steeds zegt dat je het niet fijn vindt wat hij doet. Maar kennelijk komt die boodschap bij hem niet goed genoeg over.

Maak duidelijke regels

Misschien heeft hij toch het gevoel dat je het niet erg vindt. Misschien is je uitstraling ook wat dubbelzinnig. Misschien zeg je dat het niet mag, maar vind je het moeilijk om in te grijpen en sta je het dus oogluikend toe. Een kind kan dat opvatten als toestemming. Als je kind het bij jou mag doen, dan kan hij de neiging krijgen het bij anderen ook te gaan doen. En dat is absoluut niet de bedoeling. Wat hij moet leren is dat er bepaalde plaatsen aan je lichaam zijn waar je zélf wel aan mag komen, maar anderen niet. En dat er bepaalde plaatsen in huis zijn waar je aan je piemel mag wrijven als jij dat prettig vindt. Maar alleen daar.

In zijn eigen bedje kan het wel

Je kunt bijvoorbeeld als regel gaan stellen dat hij zijn piemel mag wrijven als hij in zijn eigen bedje ligt. Niet in het bed van papa en mama en ook niet tegen iemand anders aan. Doet hij dat wel, dan is het zaak hem meteen naar zijn eigen kamer te sturen. Niet bestraffend, maar verwijzend. Zeg bijvoorbeeld: ‘Weet je nog wat we als regel hebben? Ga maar even naar je kamer om daar te wrijven’. Dit zul je zeer consequent moeten volhouden wil het tot je zoon doordringen dat je het ook werkelijk meent.

De regels gelden altijd

Merk je dat hij toch door wil gaan, sta dan zelf op en neem hem bij de hand om hem naar zijn bed te brengen. Door zelf op te staan geef je heel duidelijk de grens aan: ik accepteer dit echt niet. Wordt niet boos, het gaat niet om gedrag waar je kind kwaad mee in de zin heeft. Maar wees wel duidelijk dat er regels gelden, altijd.

Soms is het een signaal

Hou je zoon de komende tijd een beetje in de gaten. Waarschijnlijk zal hij je regels uiteindelijk (misschien wat tegenstribbelend in het begin) accepteren en went hij aan de nieuwe situatie. Maar heeft hij bijvoorbeeld een terugval in zijn ontwikkeling, of gedraagt hij zich extreem moeilijk op meerdere gebieden, dan kan er toch meer aan de hand zijn. Misschien heeft hij dan problemen die zich onder andere hebben geuit door het wrijven met zijn piemel. In dat geval raad ik je aan contact op te nemen met de huisarts of een pedagoog om door te praten wat er aan de hand kan zijn. Maar nogmaals, het gaan dan altijd om meer gedragingen dan alleen het wrijven met zijn piemel tegen je aan. Een kind dat in de knel zit toont dat op meerdere manieren.