Opvoedingsvragen

Mijn zoon is het zat om thuis te zitten door Corona en ik krijg hem ook niet gemotiveerd voor schoolwerk. Ik ben toch ook geen leerkracht? (3 april 20)

Mijn zoon zit in groep vijf en vanuit school krijgt hij geregeld opdrachten die hij moet doen. Ze pakken dat echt goed op hoor, maar er wordt wel veel van ouders verwacht. Ik moet hem van alles uitleggen. Mijn zoon is het nu echt zat merk ik, en maakt zich er vaak vanaf. Als ik denk dat hij rustig bezig is zit hij iets heel anders te doen. Ik voel me falen als moeder, maar ik ben geen leerkracht. Ik wil die rol ook helemaal niet.

Ouder zijn is inderdaad een totaal ander beroep dan leerkracht. Natuurlijk worden ouders geregeld ingeschakeld door kinderen om te helpen met huiswerk of om je kind te overhoren. Maar dat is iets anders dan de structurele bijdrage die momenteel verwacht wordt thuis. Steeds meer ouders merken dat hun kind niet zo gemakkelijk te motiveren is om het schoolwerk te blijven doen.

Kinderen kunnen er ook geïrriteerd door worden als je ze aanspreekt op hun werkhouding.

Heb jij het ook al om je oren gekregen dat jij niet de meester bent en het dus allemaal helemaal niet goed doet? Of dat je niets weet? Of helemaal niet goed kunt uitleggen? Het zijn begrijpelijke reacties van kinderen, die net als wij allen een beetje in de knel zitten en helemaal geen zin meer hebben in al die beperkingen.

We moeten nog even door met zijn allen, dus de thuis-meesters en thuis-juffen ook.

Het is goed om de leerkracht op de hoogte te stellen als je het gevoel hebt dat je geen grip meer op de werkhouding van je kind hebt. Waarschijnlijk heeft de meester of juffrouw geregeld te maken met kinderen die het moeilijk vinden om thuis te werken. Samen kunnen jullie een afspraak maken wat er het beste gedaan kan worden. De leerkracht kan ook inschatten welke vakken voor jouw kind nu het belangrijkste zijn en wat even wat minder kan. Bovendien kan de leerkracht misschien zelf even contact met je zoon opnemen om met hem te praten over wat moeilijk gaat.

Voor jezelf is het belangrijk om na te gaan hoe jij je rol als thuis-juf invult.

Je bent nu een paar weken bezig met de thuis-school en het is goed om even pas op de plaats te maken. Hoe gaat het eigenlijk? Ik welke omgeving zit je kind te werken. Is dat nog goed werkbaar of lopen er mensen om hem heen? Kan hij misschien op een iets rustiger plekje zitten waar hij minder wordt afgeleid? En houden jullie een heel strak schema aan of juist niet?

Is het school-schema werkbaar, of worden jullie daar allebei eigenlijk een beetje gek van?

Soms begin je iets vol enthousiasme, maar blijkt het toch niet de juiste oplossing te zijn. Bespreek dit ook samen met je zoon: hoe gaat het? Wat loopt er verkeerd voor jou? Hoe zou het beter kunnen? Sommige kinderen worden gemotiveerd door kleine beloningen als het goed is gegaan. Anderen vinden dat kinderachtig en willen veel meer zelf de baas zijn over hun dagindeling. Samen kun je dan een aanpak vinden die wel werkt.

 Het kan ook zijn dat je zoon het gevoel heeft dat je veel teveel bovenop zijn werk zit.

Misschien heeft hij een uitstraling van: ‘Hou op mama, ik doe het zelf wel’. Ook dat kun je bespreken. Maak er eventueel een officieel ‘Evaluatiemoment’ van. Schrijf samen de tips en de tops op van hoe het nu gaat met schoolwerk. De tops, die breidt je uit. En de tips: daarover ga je samen kijken hoe het aangepast kan worden. En misschien betekent dat voor je kind: meer vrijheid om het zelf aan te pakken, en misschien betekent het precies het omgekeerde: ik heb meer steun nodig, maar jij bent altijd achter je eigen laptop bezig en ik mag je dan niet storen.

Ieder gezin met schoolgaande kinderen heeft door Corona zijn eigen sores op dit moment.

Maar als dit samen bespreekt voelt je kind in ieder geval dat je hem ziet en het belangrijk vindt hoe hij zich voelt. En dat jullie samen in deze situatie zitten met Corona. En het dus ook samen gaan oplossen.