Opvoedingsvragen

Moederlijk gedrag

Hallo, ik heb een meisje op de groep van negen jaar oud. Wanneer zij in de buurt komt van de 3+ kindjes gaat ze heel erg als moedertje voor ze spelen. Wat ze doen is dingen overnemen van ze terwijl de kindjes dit al zelf kunnen. Ze neemt handelingen als het ware over van ze. Wanneer het meisje weg is kunnen ze weer doen wat ze zelf kunnen. Mijn vraag is hoe je met dit gedrag van het meisje om moet gaan en waarom zij dit op deze leeftijd doet?

Leeftijdsverschil

Welke ‘groep’ bedoel je precies? Ik krijg de indruk dat het om een soort opvang gaat, klopt dit? Het valt me namelijk op dat het leeftijdsverschil tussen de kinderen in die groep waar je over spreekt nogal groot is. Zijn er meer meisjes van negen jaar in de groep of is dit meisje de enige van haar leeftijd? Want dat zou heel goed haar behoefte aan ‘moederen’ kunnen verklaren. Kleine kinderen kunnen dan gezien worden als een soort grote poppen waar je mee kunt tutten. Misschien neemt het negenjarige meisje daarmee onbewust de rol van een moeder op zich, net zoals zij haar eigen moeder misschien ziet doen.

Samen spelen

Er zijn ook kinderen die het prettig vinden om met jongere kinderen te spelen omdat deze kinderen niet zo bedreigend zijn als oudere kinderen of leertijdgenoten. Vooral wanneer een kind sociaal niet erg vaardig is kan hij de neiging hebben kinderen van de eigen leeftijd te ontvluchten. Uit wat je schrijft krijg ik de indruk dat je het zelf in ieder geval niet prettig vindt wat het meisje doet met de peuters. Ze verstoort het normale peuterspel. In dat geval lijkt het me zaak regels op te stellen waar het meisje zich aan moet houden. Spreek bijvoorbeeld met haar af wat ze wél en wat ze niet mag doen bij de peuters.

Geregeld een leuk taakje

Leg haar ook uit waarom je dit belangrijk vindt, zodat ze kan begrijpen welk gedrag wel goed is. Beloon haar wanneer ze op een goede manier speelt. En is ze helemaal alleen als negenjarige op de groep, geef haar dan af en toe een leuk taakje, waardoor ze zich heel belangrijk voelt en niet’ in de weg’ zit. Blijf je je zorgen maken over haar, dan is het goed om eens contact op te nemen met haar ouders. Misschien is er een reden voor haar gedrag die de ouders je kunnen vertellen. Samen kun je dan tot een goede aanpak komen.