Opvoedingsvragen

Problemen overdag

Mijn zoontje (4 jaar) is ‘s nachts al bijna een jaar zindelijk. Alleen overdag wil het maar niet lukken. Soms gaat het een periode heel goed en dan is het weer helemaal mis. De school zegt ook dat hij zichzelf er geen tijd voor gunt, dus je moet hem altijd sturen. Dit wordt nog wel eens vergeten door de school natuurlijk en dan gaat het weer mis. Het maakt hem ook helemaal niet uit dat hij nat of vies is want hij loopt er zo mee door.

Hij heeft laatst een pamper gekregen op school en ik dacht: ‘Oh nee daar gaan we weer. Dan kan ik straks weer helemaal overnieuw beginnen’. Wat kan ik doen? Een wekkertje zetten dat gaat piepen en dat hij dan naar de wc moet? Ik lees op de website wel dat het bij kinderen ’s nachts verkeerd gaat, maar bij mijn zoontje gaat het dus overdag fout. Beloningen, straf geven .. alles heb ik geprobeerd. Hopelijk heeft u wat tips.

Geen rust om te plassen

Wat je beschrijft komt geregeld bij wat oudere kinderen voor die nog bezig zijn met zindelijk worden. Het is vaak een soort laatste stadium waarin ze kunnen blijven steken. De reden is dat ze zoveel aan hun hoofd hebben dat ze zichzelf niet de rust gunnen om te bedenken dat ze moeten plassen. Ze stellen het dan te lang uit, waardoor er uiteindelijk in de broek wordt geplast.

Mama denkt er wel aan

Het is heel lastig voor ouders om dit aan te pakken, omdat alle aandacht die jij eraan besteedt voor een kind alleen maar de boodschap geeft: Ik hoef hier niet aan te denken, iemand anders doet dit wel. Het gaat er echter om dat je kind zelf zijn eigen lichamelijk signalen gaat herkennen. En dat doet hij niet zolang iemand anders hem blijft waarschuwen of er op een andere manier zoveel aandacht aan besteedt dat het nadeel van de natte broek niet opweegt tegen het voordeel van de aandacht die hij ermee vangt.

Hij moet zelf willen

Het feit dat de school heeft besloten een pamper om te doen is op zich heel begrijpelijk. Een school wil geen last hebben van kinderen die nog niet helemaal zindelijk zijn. Ik kan me voorstellen dat je bang bent voor een algehele terugval. Maar wat belangrijker is, is te bedenken dat het echt je kind is dat zindelijk moet worden. Je schrijft dat je dan weer ‘helemaal overnieuw moet beginnen’. Maar jij bent niet diegene die ervoor kan zorgen dat hij zindelijk wordt. Je zoon is de baas over zijn eigen lijf. Als hij besluit om terug te vallen in zijn ontwikkeling, dan heeft hij daar kennelijk een reden voor.

School kost veel energie

Die reden kan liggen in het feit dat hij het op school zijn misschien zwaar vindt. Kinderen die veel energie verstoken op school hebben soms een terugval in hun ontwikkeling nodig om het vol te houden. Ze kunnen niet alles tegelijk leren. Als je zoon dan wat meer gewend is op school komt de behoefte aan zindelijk worden vanzelf terug. Een tweede reden kan zijn dat hij ook op school veel aandacht krijgt met niet zindelijk zijn. Daarom is het op zich niet gek dat ze hem een luier omdoen. Daarmee is de aandacht weggevallen en kan je kind gaan bedenken of hij de luier nog wel om wil houden.

Afhankelijk van jouw aandacht

Wat je zelf kunt doen is nagaan hoeveel aandacht je kind nu krijgt met het fenomeen zindelijk worden, zowel thuis als op school. Hoeveel mensen proberen te zorgen dat hij op tijd naar de wc gaat? Al die aandacht haal je daarna bij dit onderwerp weg. Zeg tegen hem dat hij zelf moet zorgen dat hij naar de wc gaat. Je kunt hem een wekkertje geven om zelf te zetten als hij dat wil. Maar zolang jij wekkertjes voor hem zet, zal hij afhankelijk blijven van jouw aandacht. En daarmee blijf je in een vicieuze cirkel vast zitten.